Wykonawca prac:
Polskie Pracownie Konserwacji Zabytków S.A. w Warszawie / Pracownia Konserwacji Tkanin.

Celem projektu było przeprowadzenie prac konserwatorskich 9 tkanin o dużej wartości artystycznej i historycznej, związanych z historią Łowicza i ich prezentacja na stałych ekspozycjach. Do projektu wytypowano eksponaty w złym stanie zachowania, zarówno z ekspozycji stałych, jak i z magazynów zbiorów. Wszystkie wpisują się w ogólną koncepcję ekspozycji historycznej, ukazującej dzieje Łowicza i regionu oraz przemiany w życiu mieszkańców miasta od czasów najstarszych po połowę XX w. Ich konserwacja i ponowne umieszczenie na ekspozycjach muzeum zbiegły się z obchodami 880-lecia Łowicza, podkreślając tym samym ciągłość historii oraz przywracanie o niej pamięci poprzez zabezpieczanie i udostępnianie pamiątek związanych z dziejami Łowicza.

Tkaniny przed konserwacją były w złym stanie zachowania. Przeprowadzenie prac polegających w dużej mierze na oczyszczeniu, uzupełnieniu ubytków, zdublowaniu tkanin, wykonaniu aplikacji, pozwoliło zapobiec degradacji i umożliwiło dalszą prezentację osobom odwiedzającym Muzeum w Łowiczu.

Konserwacji poddano następujące tkaniny:

– XVII-wieczny obraz haftowany „Święta Rodzina w ogrodzie”
Autor nieznany, II poł. XVII w. (?), wymiary: 73,5 cm x 58,5 cm, technika: haft na tkaninie atłasowej. Obiekt pochodzi ze zbiorów Władysława Tarczyńskiego, założyciela na początku XX w. pierwszego w Łowiczu muzeum. Jest to jedna z najstarszych tkanin w zbiorach muzeum. Prezentuje nietypowe ujęcie przedstawienia Świętej Rodziny, co stawia ją w szeregu tkanin unikatowych.

– XVIII- wieczna dekoracyjna tkanina broszowana
Adamaszek półjedwabny broszowany o wzorze sieciowo-kwiatowym), obszyty galonem, podszyty tkaniną lnianą. Autor/warsztat nieznany. Datowanie: XIX/XX w., plomba z pocz. XX w. (?). Pochodzenie: Rosja/ Polska/ Prusy. Wymiary: 107 cm x 97 cm. Tkanina pochodzi ze zbiorów Władysława Tarczyńskiego.
Tkanina wydatowana podczas prac konserwatorskich na przełom XIX i XX wieku jest przykładem wykorzystania wzorników XVIII-wiecznych. Prawdopodobnie powstała w jednym z trzech ośrodków naśladujących tkaniny francuskie: miejscowym (Łowicz, Skierniewice i okolice) z czasów Królestwa Polskiego, rosyjskim lub pruskim.
Do tkaniny przyłączona jest pieczęć, będąca zapewne biskupim zatwierdzeniem do użytku kościelnego. Do celów sakralnych tkanina została użyta wtórnie, o czym świadczy m.in. świecki charakter wzoru. Jej pierwotne przeznaczenie nie jest znane.

– dwa XVIII-wieczne jedwabne pasy kontuszowe
Pierwszy, jedwabny, broszowany, sygnatura: FS. Wykonany prawdopodobnie w manufakturze Franciszka Selimanda w Kobyłkach ok. 1789-1790 r. Wymiary: 297 cm x 27,5 cm. Pochodzi ze zbiorów Władysława Tarczyńskiego.
Pas w kolorystyce błękitno-łososiowo-oliwkowej, w głowach pasa dwa motywy sadzonki z korzonkami, tzw. sucharki.
Drugi, jedwabny, broszowany, autor nieznany , datowanie: 2 poł. XVIII w. Wymiary: 358 cm x 38 cm. Obiekt przekazany do muzeum ze zbiorów Muzeum Polskiego w Rapperswilu.
Pas w kolorystyce błękitno-szaro-złotej, w głowach dwa motywy bukietów w niskim pękatym naczyniu.

– XIX-wieczna tkanina – collage z wizerunkiem Matki Boskiej
Obraz wykonany ok. 1895 r. przez Eufemię z Majewskich Wróblewską w Częstochowie dla syna ks. Bolesława Wróblewskiego. Zakupiony do zbiorów muzealnych w 1991 r. Wymiary: 80 cm x 60,5 cm.
Obraz przedstawia Matkę Boską depczącą węża. Wykonany jest mieszanymi technikami (aplikacja, haft, malarstwo) na rzadko tkanej tkaninie.
Obiekt jest doskonałym odzwierciedleniem twórczości artystycznej z kręgów mieszczańskich końca XIX w.

– tkanina cechowa z 1802 r.
Autor nieznany, wymiary: 290 cm x 102 cm, technika: tkanina wełniana, aplikacje z tkaniny wełnianej. Pochodzi ze zbiorów Władysława Tarczyńskiego.
Tkanina była używana podczas uroczystości cechowych oraz do dekoracji ołtarza na Boże Ciało.

– sztandar – chorągiew patriotyczna z 1905 r.
Chorągiew wykonana przez Florentynę Jędrzejewską i Wandę Tarczyńską dla muzeum Władysława Tarczyńskiego, używana m.in. podczas uroczystości patriotycznych w Łowiczu w czasie I wojny światowej. Wymiary: 132 cm x 100 cm. Technika: tkanina, aplikacja, haft, papier, oleodruk.

– sztandar Cechu Rzeźników w Łowiczu z 1909 r.
Autor: nieznany; na rewersie twarz świętej Barbary. Wymiary: 228 cm x 235 cm; technika: haft jedwabny i aplikacja na czerwonej wiskozowej adamaszkowej tkaninie ze wzorem kwiatowym.

– sztandar Łowickiej Straży Ogniowej z 1919 r.
Autor sztandaru nieznany, zwieńczenie drzewca: A. Morantowicz. Wymiary: 114 cm x 85 cm, drzewce o dł. 288 cm; technika: tkanina haftowana. Dar OSP w Łowiczu.
Drzewce zwieńczone figurą św. Floriana, z ćwiekami i plakietami ufundowanymi przez jednostki straży pożarnej z Mazowsza na 40 i 50. rocznicę istnienia OSP w Łowiczu. Jeden z pamiątkowych gwoździ został wbity 05.08.1925 r. przez prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego w czasie wizyty podczas jubileuszu 46-lecia łowickiej OSP. Technika tkanina haftowana. Dar OSP w Łowiczu.

Efekty prac konserwatorskich można podziwiać na ekspozycjach stałych naszego Muzeum.